Categorie archief: Overig

Hakama vouwen (een voorbeeld)

Hakama vouwen. Heb je een hakama en wil je weten hoe deze hakema opgevouwen dient te worden? Klik dan op de afbeelding hieronder om deze te vergroten (tip print deze uit en bewaar hem in je sporttas).

hakama vouwen hoe vouw je een hakama vouwen hakamaVeel mensen die voor het eerst een hakama dragen staan niet stil bij het feit dat deze ook op een bepaalde wijze opgevouwen dient te worden elke keer nadat de hakama is gedragen. Dit realiseren zij zich vaak pas in de kleedkamer na het eerste keer dragen van de hakama. Het vervelende hieraan is dat er dan geen voorbeelden in de buurt zijn hoe dit moet (tenzij de sensei of een medeleerling aanwezig is en dit alsnog wil voordoen). Daarom wordt de hakama uiteindelijk vaak maar opgerold of opgepropt in de sporttas. Dit is uiteraard niet de bedoeling want dit kan er weer voor zorgen dat de hakama hierdoor minder mooi blijft. Ook kunnen de hakama vouwen hierdoor verdwijnen / vervagen en de hakama kan beschadigd raken. Het is daarom wellicht handig om voordat de hakama voor de eerste keer gedragen wordt enkele keren het vouwen van de hakama  thuis te oefenen aan de hand van het voorbeeld op deze pagina.

Wist je trouwens dat elke vouw in de hakama een eigen betekenis heeft? Nee? Klik dan hier voor een uitleg over de betekenis van de vouwen in de hakama .

Voorbeeldfilmpjes hakama vouwen

Er zijn altijd mensen die meer visueel ingesteld zijn. Voor de mensen die dit liever hebben zijn er op het internet natuurlijk ook genoeg filmpjes over het vouwen van een hakama te vinden. Zoals bijvoorbeeld het filmpje hier, klik! Er zijn natuurlijk ook filmpjes waar je kunt zien hoe een hakama aangetrokken dient te worden. Zoals het filmpje hier, klik!

Veel succes met het vouwen van de hakama!

Hakama (de broekrok van de samoerai)

hakamaDe broekrok die vaak bij de diverse budosporten (zoals bijvoorbeeld de sporten Aikido, Kendo, Iaido) gedragen wordt is een hakama. Het is van origine een traditioneel kledingstuk uit japan dat onder andere gedragen is door de samoerai.

Het verhaal gaat dat de broekrok oorspronkelijk een kledingstuk was voor het beschermen van de benen van een ruiter. Na verloop van tijd werd de broekrok echter een standaard kledingstuk van de samoerai.

De zeven vouwen (2 vouwen achter en 5 vouwen voor) in de broekrok staan voor:

Yuki = moed, daperheid

Jin = menslievendheid, vrijgevigheid, barmhartigheid

Gi = gerechtigheid, oprechtheid, integriteit Rei = etiquete, hoffelijkheid, beschaafdheid Makoto = meelevendheid, eerlijk, werkelijkheid

Chugi = loyaliteit, getrouwheid, toewijding

Meiyo = eer, kredietwaardigheid, roem

Het is bij budosporten tegenwoordig vaak afhankelijk van de school (en de budosport welke beoefend wordt) wanneer  het een budoka toegestaan is om een hakama te mogen dragen. Soms mag dit pas vanaf zwarte band (zoals gebruikelijk binnen diverse aikidoscholen), soms vanaf het begin (zoals bij Kendo en Iaido) en soms vanaf een bepaalde kleur band (bijvoorbeeld vanaf het behalen van de groene band). Vaak wordt er gezegd dat de hakama bedoeld is om de voetbewegingen te verbergen. Dit is echter niet waar, kijk maar eens goed naar authentieke platen van samoerais op het strijdveld. De hakama is dan juist opgetrokken voor meer bewegingsvrijheid.

Het vouwen van de Hakama

Het is bij veel budosporten een traditie om de broekrok na een les / training op te vouwen. Dit bevorderd de discipline en de vouwen in de broekrok behouden hierbij beter hun vorm.

Wil je weten hoe je een hakama vouwt? Kijk dan op deze pagina elders op de site.  Daar vindt je een (grafische) uitleg over het vouwen van de hakama. Voor de meer visueel ingestelden onder ons zijn er ook links naar diverse filmpjes te vinden op youtube die je laten zien hoe een hakama gevouwen dient te worden.

 

Zwarte band (mijn 1e Dan examen)

zwarte bandToen ik begon met Aikido durfde ik niet eens te denken aan het behalen van de zwarte band. De moeilijkheid van de bewegingen en mijn ‘motorisch onvermogen’ om deze correct uit te voeren hielden mij teveel bezig om daar ook maar even aan te denken. Natuurlijk is er het nodige verbeterd in de afgelopen jaren, maar toen december bleek dat de zwarte band examens in maart waren en niet in mei (dus twee maanden vroeger dan ik dacht) moest ik wel even slikken.

De trainingsfrequentie werd opgeschroefd en de diverse bewegingen voor de zwarte band werden s ‘avonds ook thuis in de huiskamer nog eens overgedaan. Eerlijk gezegd ging het trainen voor de zwarte band in januari uitermate slecht. Elke beweging die ik inzette voelde vanaf de eerste stap, draai, greep niet goed aan. Hoe goed de begeleiding van de leraar en de belangenloze inzet van mijn trainingspartner(s) ook was. Het ging voor mijn gevoel op een gegeven moment zelfs zo slecht dat ik besloot dat wanneer er in de eerste week van februari geen verbetering optrad, ik het zwarte band examen zou afzeggen. Gelukkig ging het in februari beter en ik besloot om ‘leeg’ naar het zwarte band examen te gaan en er het beste van te maken.

Nu sta ik al niet bekend als een zenuwpees, maar ik was (vanaf begin februari) in de verste verte niet zenuwachtig om zwarte band examen te doen. Zelfs toen het zwarte band examen begon had ik nergens last van. Nu kun je zeggen dat dat mooi meegenomen is, maar al die opgespaarde zenuwen kwamen er halverwege het examen uit (en dat voelde op dat moment niet echt prettig aan). De examendag zelf begon ik met een goed gevoel, ik was goed uitgerust en had er echt zin in. Met een aantal mensen (nog bedankt voor jullie steun) vertrokken we vanaf de sportschool richting de examenlocatie, waar we eerst wat dronken en daarna begon het grote feest.

Het zwarte band examen

Als eerste was een van mijn medeleerlingen  aan de beurt en die zette een mooi zwarte band examen neer waarvan de uitslag alleen maar geslaagd kon zijn. Hij had zijn zwarte band! Hierna had ik nog even rust, maar toen moest ik toch echt de mat op… O.k, een lichte spanning melde zich aan. Maar wat er ook zou gebeuren, aan mij of mijn trainingspartner(s) zou het niet liggen. Na een aantal te-hodoki’s kwam het nage waza, tot zover voelde het goed aan. Toen kwamen de aanvullende technieken en halverwege…paniek, ik kreeg het met geen mogelijkheid voor elkaar om een door de jury gevraagde techniek te laten zien. Misschien dat iemand van de toeschouwers nog weet welke techniek dat was, ik weet het niet meer.

Elke techniek die de jury hierna vroeg voerde ik met knikkende knieën en tunnelvisie uit. Mijn ademhaling leek ook nergens meer op. Ik hoorde in de verte iets over tweede aanvaller en randori, en voor ik het wist mocht ik gaan zitten en werd mij de vraag gesteld of er nog iets was wat ik de jury wilde laten zien. Ik koos eieren voor mijn geld en bedankte voor de eer. De jury begon aan het eindoverleg, mijn twee trainingspartners kwamen naast me zitten, iets wat me een goed gevoel gaf. Het eindoverleg duurde voor mijn gevoel een minuut of vijf terwijl het er in werkelijkheid maar een minuut of twee waren. Ik werd naar de jurytafel geroepen en toen kwam het verlossende woord…geslaagd! Ik moet eerlijk zeggen dat ik pas de volgende les echt begon te beseffen dat ik de zwarte band gehaald had.

Dat een 280 cm lang zwart gekleurd stukje stof zoveel kan betekenen…

Meer weten over Dan-graden? Kijk dan hier!

Budosport, de basisprincipes

budosportDe basistechnieken van een budosport bestaan uit blokken, slaan, stoten en trappen. Om echt goed  te worden in een budosport is alleen het veelvuldig trainen van deze technieken niet genoeg. Om een budosport echt effectief te maken en is het nodig om de technieken op basis van de correcte  fysische en fysieke processen plaats te laten vinden.

Het is voor de budoka daarom van belang om de principes van de basistechnieken te begrijpen en te gebruiken. De hier beschreven principes worden beschreven vanuit het Kihon van Karate maar zijn net zo goed van toepassingen op het Aikido, Judo, Jiu – Jitsu, Kendo etc.

vorm (katachi)

Een correcte vorm bestaat uit een goede balans, een grote mate van stabiliteit en de juiste volgorde van uitvoeren. Wanneer omstandigheden en technieken veranderen verschuift het zwaartecentrum van het lichaam. Deze verplaatst zich van links naar rechts, van voor naar achter en van boven naar beneden. Dit kan alleen effectief plaatsvinden als de zenuwen en spieren goed getraind zijn. Denk hierbij bijvoorbeeld aan de balans die verschoven wordt van het ene op het andere been.

 

ademhaling (kokyu)

De ademhaling moet gelijk gaan met het onderdeel van de techniek. Inademen tijdens blokken, uitademen tijdens stoten, slagen of sturen.

kiai (schreeuw, kreet)

De kiai is de schreeuw of kreet aan het eind van een techniek. Dit zorgt samen met het uitademen op het einde van de techniek voor het maximaliseren van de effectiviteit van de beweging. Hiernaast kan een kiai er voor zorgen dat de tegenstander hierdoor verrast wordt en even zijn concentratie kwijt is.

kime (focus)

Zonder zuurstof is er geen leven, zonder kime is er geen budo. Het is daarom van belang om elk onderdeel van budo met kime uit te voeren. Kime is het focussen van de mentale energie, de ademhaling en de hoeveelheid toegepaste fysieke kracht zodat de techniek als een perfect geheel wordt uitgevoerd.

heupen (koshi)

De heupen bevinden zich dicht bij het centrum van het lichaam. De beweging van de heupen speelt een cruciale rol bij het uitvoeren van technieken binnen budosport. Naast een bron van kracht spelen de heupen een belangrijke rol bij stabiliteit, correcte uitvoering en het behouden van een goede balans. Vandaar dat een budoka vaak het advies krijgt om “te stoten vanuit de heup” en “te trappen vanuit de heup” of gewoonweg “te bewegen vanuit de heup”.

kracht en snelheid

Kracht neemt toe met snelheid. Fysieke kracht alleen zal een budoka niet verder helpen bij een budosport. De effectiviteit van een techniek hangt samen met een juist gebruik van kracht en snelheid. Ook hier geldt “het geheel is meer dan de som van de delen”.

concentreren en ontspannen van kracht

Het is belangrijk om kracht te kunnen concentreren (op het juiste punt en moment samen te laten komen) en ook om deze weer (op het juiste punt en moment samen) te laten ontspannen. Op deze manier worden technieken soepel uitgevoerd en kan (indien nodig) snel overgegaan worden tot andere technieken.

trainen en versterken van spieren

De bij een techniek betrokken spieren moeten soepel en goed ontwikkeld zijn. De betrokken spieren moeten op hun taak berekend zijn, dit betekend dus niet dat een budoka een bodybuilder moet zijn om een techniek goed uit te kunnen voeren.

ritme en timing

De timing van technieken is essentieel om deze goed uit te voeren. Het eigen maken van het ritme en timing van een budosport is dus een goede manier om hier beter in te worden.

Zie het engelstalige artikel over karate waar dit artikel over budosport op is gebaseerd hier 

http://www.shitokai.com/kihon.php

Beste vechtsport voor zelfverdediging?

Wat is de beste vechtsport?

beste vechtsportWat is de beste vechtsport voor zelfverdediging? Deze vraag word vaak door mensen gesteld maar hier is geen universeel antwoord op mogelijk. Het antwoord op de vraag “Wat is de beste vechtsport voor zelfverdediging?” hangt namelijk af van de voorkeuren en mogelijkheden van de persoon die de vraag stelt.

Het is daarom dan ook veel beter om de vraag te veranderen in “Wat is de beste vechtsport voor mij?”. Voor persoon A is het Karate, voor persoon B is het Aikido en voor persoon C is het weer een heel andere sport. Dit artikel geeft enkele richtlijnen waarmee je de voor jou beste vechtsport (en school) kunt vinden.

Bepaal eerst je doel

Met wat voor doel wil je met een vechtsport beginnen?

Wil je op een vechtsport voor zelfverdediging? Wil je uiteindelijk meedoen met wedstrijden of zoek je het meer in de recreatieve sfeer?

Zorg dat je hierbij de realiteit niet uit het oog verliest. Wees eerlijk tegen jezelf. Houd rekening met leeftijd, lichaamsbouw, persoonlijke  eigenschappen, de hoeveelheid tijd (zowel reistijd als traningstijd) en de hoeveelheid geld die je bereid bent er in te stoppen. Het gaat hier namelijk om de meest geschikte (dus beste) vechtsport voor jou en niet voor een ander!

Maak eerst een lijstje met de hierboven gestelde vragen. Gebruik hierna de gevonden antwoorden om een selectie te maken uit diverse vechtsporten om te zoeken naar de beste vechtsport voor jou!

Neem enkele proeflessen na het bepalen van jou beste vechtsport

Neem (nadat je bovenstaande vragen voor jezelf hebt beantwoord) een paar proeflessen bij scholen die lesgeven in de gewenste vechtsporten. Het is verstandig om hiervoor bij verschillende aanbieders te kijken.

Negentig procent van het trainen in de beste vechtsport (voor jou) bestaat uit het vinden van de juiste leraar. Let hierbij op persoonlijkheid, ervaring en certificering van de leraar (in die volgorde). Een goede graadmeter zijn de leerlingen van een leraar. Verloopt alles geordend en met plezier? Is er wederzijds respect tussen leraar en leerling? Hoe gedragen de leerlingen zich tegenover elkaar?

De overige tien procent bestaat uit de locatie en de reputatie van de school. Hoe zijn de door de school geboden faciliteiten (zalen, kleedruimte etc.). Is alles goed onderhouden en schoon? Staan de school en leraren goed bekend? Overigens is het altijd beter om een vechtsport te trainen bij een leraar en groep in een achterafstraatje waar het mee “klikt” dan op een prachtige locatie met mooie voorzieningen en een leraar waar je niet veel mee hebt…

Veel plezier gewenst met je zoektocht naar de beste vechtsport!

Kijk hier voor meer informatie over zelfverdediging!

Vechtsport voor kinderen

vechtsport voor kinderenVechtsport voor kinderen is naast goed voor de gezondheid ook uitermate geschikt voor de zelfontwikkeling van kinderen. Op een veilige manier kunnen kinderen tijdens het sporten vaardigheden aanleren, deze toepassen en oefenen. Vaak zijn dit vaardigheden die buiten de sportschool ook belangrijk zijn. Het mooie van vechtsport voor kinderen is dat deze vaardigheden in een veilige en vertrouwde omgeving getest en ontwikkeld kunnen worden.

Kinderen en  budosport / vechtsport is een goede combinatie. Kinderen ontwikkelen bij een goede school spelenderwijs onder andere hun:

– concentratievermogen

– samenwerkingsvermogen

– doorzettingsvermogen

– zelfbeheersing

– respect voor anderen

– zelfvertrouwen

Vechtsport voor kinderen, het plezier moet voorop staan!

Vechtsport voor kinderen. moet plezier geven. Wanneer kinderen stoppen met sport komt dit vaak vanwege gebrek aan plezier. Een enthousiaste en betrokken omgeving leidt tot meer plezier. Welke budosport / vechtsport  het voor je kind ook wordt, het belangrijkste is dus dat je kind er plezier in moet hebben. Sleur een kind dus niet koste wat kost mee naar een vechtsport / budosport. Laat het kind geen dingen doen waar het geen zin in heeft. Laat het kind zo veel mogelijk zelf de budosport / vechtsport kiezen. Hiermee vergroot je de kans dat het kind ook daadwerkelijk (met plezier) blijft sporten.

Het is hierbij echter wel belangrijk om als ouder te kijken naar de groep en de geboden faciliteiten. Het is dus goed om te kijken naar:

–         groepssamenstelling (leeftijd, grote etc.)

–         gedrag van de leraar (houding ten opzichte van de leerlingen)

–         gedrag van de leerlingen (houding ten opzichte van de leraar en elkaar)

–         algehele indruk van de kleedruimte

–         algehele indruk van de zaal

Laat het kind eerst een proefles volgen en kijk samen of het inderdaad iets is wat het kind graag wil doen. Vraag daarom aan de school of het mogelijk is voor het kind om een proefles te volgen. Bij sommige scholen is het zelfs mogelijk om eerst een proefabonnement van een maand af te sluiten. Op deze wijze voorkom je dat je vast komt te zitten aan een duur abonnement als na een paar keer blijkt dat de gekozen budosport / vechtsport (of school) niet de juiste blijkt te zijn voor het kind.

Judo is een goede vechtsport voor kinderen om mee te beginnen

Aikidostijlen (een lijst van)

Binnen het Aikido zijn er verschillende aikidostijlen. Hieronder staan enkele van deze aikidostijlen in alfabetische volgorde.

Indien je een stijl mist kun je gebruik maken van het feedbackformulier.

Aikibudo

Floquet sensei, aikidostijlen

Alain Floquet

Aikibudo is de stijl die O Sensei oorspronkelijk onderwees toen hij zijn eigen school stichtte (ca. 1930). In eerste instantie was deze vorm van Aikido alleen bedoeld voor hogere officieren, adel en budo-specialisten. Rond 1942 waren deze stijl en de gedachtengang hierover door O Sensei zodanig veranderd dat hij besloot dat deze sport voor iedereen open moest staan. Hij veranderde toen ook de naam Aikibudo in Aikido. Rond 1950 werd het Aikibudo (onder de naam Aikido Jujutsu Yoseikan) in Europa ingevoerd door  Minoru Mochizuki sensei. Hij leidde in Frankrijk twee mensen op (Jim Alcheik sensei en zijn leerling, Alain Floquet sensei). Deze zijn verantwoordelijk zijn voor het huidige Aikibudo in Europa. In 1980 kreeg Alain Floquet toestemming van Mochizuki sensei om in het vervolg de naam Aikibudo te gebruiken. Ook nam hij contact op met Tokimune Takeda sensei, het hoofd van het Daito Ryu Aikijujutsu en paste een deel van deze school toe in zijn school. Dit gebeurde eveneens met de wapenschool Katori Shinto Ryu.

Aikibudo wordt vaak omschreven als een hardere of hoekerige aikidostijl. Dit komt omdat de invloeden van het Daito Ryu Jujutsu binnen deze stroming groter zijn dan in overige Aikido-stromingen.

Aikijutsu

Aikijutsu is een aikidostijl die zijn oorsprong vindt in het Daito-Ryu Aiki-Jujutsu van Soke Sokaku Takeda en het Yoseikan Aiki Jujutsu van Soke Minoru Mochizuki. Het bevat ook elementen uit andere budosporten zoals Judo, Shotokan karate, Aikido, Aikibudo, Yoseikan budo, Daito-Ryu Aikibudo en diverse wapenvormen zoals Ken-jutsu, jo-jutsu, en tanto-jutsu. Ook wordt gebruik gemaakt van worpen en technieken uit het Ken-Jutsu (ken = zwaard).

Evenals ander aikidostijlen legt Aikijutsu grote nadruk op de dynamiek van de beweging. Meegaan in de beweging en niet het gebruik van kracht zorgen ook hier voor het gewenste resultaat.

(Met dank aan Fred Okkerse voor deze informatie)

Aikikai

Moriteru Ueshiba Doshu, aikidostijlen

Moriteru Ueshiba

Aikikai is de naam van de door Ueshiba Kisshomaru (zoon van O Sensei) opgerichte organisatie die het traditionele Aikido beoefent. Het hoofdkwartier van deze school (Hombu Dojo) bevindt zich in Tokio. Vooral in deze vorm is het Aikido zich sinds het midden van de vorige eeuw gaan verspreiden over de wereld. Hoofd van deze stijl is momenteel Moriteru Ueshiba (kleinzoon van O Sensei).

Opvallend bij de Aikikai zijn de zeer vloeiende en cirkelvormige uitvoering van de toegepaste vormen en bewegingen.

Ki-Aikido

Kochi Tohei, aikidostijlen

Kochi Tohei

Ki-Aikido is een aikidostijl waarbij niet de techniek, maar het samengaan van lichaam, geest en omgeving voorop staat. Veel aandacht wordt besteed aan het juiste gebruik van ademhalingstechnieken. Ki-Aikido is ontwikkeld door Sensei Koichi Tohei, de Ki-Aikido training berust op vier door hem ontwikkelde principes.

– houd een centraal punt aan ( keep one point)

– houd je gewicht aan de onderkant (wortel jezelf als het ware in de grond)

– blijf volledig ontspannen

– laat Ki (geestelijke energie) vrijkomen

Ki-Aikido is een vorm van Aikido die meer dan andere aikidostijlen de nadruk legt op het spirituele aspect.

Klassiek Aikido

John Stevens, aikidostijlen

John Stevens

Het Klassiek Aikido is gebaseerd op de lessen van Rinjiro Shirata Sensei en John Stevens Sensei. Binnen het Aikido is er geen einde aan het leren en dit wordt in deze stijl benadrukt. Ieder betreed dezelfde weg maar bewandeld deze op zijn eigen manier. De leerlingen die verder zijn op deze weg helpen de andere leerlingen.

Klassiek Aikido wordt ten opzichte van andere aikidostijlen meer beoefend met als doel lichaam en geest in harmonie te brengen en in het nu te leven dan als een vechtsport.

Tendoryu-Aikido

Kenji Shimizu, aikidostijlen

Kenji Shimizu

Shimizu sensei is een directe leerling van Morihei Ueshiba, de grondlegger van Aikido.

Na de dood van de grondlegger heeft Shimizu sensei zich afgescheiden van de Aikikai en is zijn eigen stijl begonnen.Tendoryu-Aikido kan men herkennen aan zijn vloeiende en sterke bewegingen. Met vloeiend wordt bedoeld dat er op het moment van contact met de partner (uke) samenvloeiing plaatsvindt. Dit gebeurt middels een snijbeweging, gebaseerd op het snijden van het zwaard (te gatana). Deze samensmelting wordt awasa genoemd en moet ervoor zorgen dat de partner wordt aangezogen, c.q. opgenomen. Hierbij vindt er een richtingsverandering plaats in de aanvalsbeweging van uke, waardoor deze uit evenwicht wordt gebracht en vervolgens wordt meegevoerd. Afhankelijk van de uitgevoerde techniek (waza) kan deze eindigen in een klem of worp.

Tendoryu-Aikido staat binnen de aikidostijlen ook bekend als Tendokan of als Shimizu-Aikido

(Met dank aan Sjoerd Jongerius voor deze informatie)

Tomiki-Aikido

Kenji Tomiki, aikidostijlen

Kenji Tomiki

Tomiki-Aikido is ontwikkeld door Sensei Kenji Tomiki.

Voordat hij het Aikido onder O Sensei bestudeerde was hij een leerling van de grondlegger van het Judo, Jugiro Kano. Hij ontwikkelde zijn stijl op latere leeftijd. Een groot verschil met andere Aikido-stijlen is dat Tomiki-Aikido wel wedstrijden kent (in de vorm van een randori), ook vond Tomiki Sensei dat het oefenen van een beperkt aantal bewegingen eerder tot perfectie leidt. Tomiki-Aikido bestaat hierdoor uit twee wegen;

– Het kata (enkele vastgelegde vormen), deze dienen om de techniek te perfectioneren.

– Randori (vrije aanval/verdediging), deze bestaat uit 17 basisvormen en hiermee worden timing, alertheid en reflexen getraind.

Tomiki-Aikido is ten opzichte van andere aikidostijlen een aikidostijl die voor sommigen afbreuk doet aan het principe van “geen competitie” welke door O Sensei geprefereerd werd, maar voor anderen is het “competitie-element” juist datgene wat deze Aikido-stijl aantrekkelijk maakt.

Yoseikan Aikido

Minoru Mochizuki, aikidostijlen

Minoru Mochizuki

Minoru Mochizuki sensei was in de jaren twintig van de vorige eeuw de directe leerling en later hoofdassistent van Morihei Ueshiba.

Als directe leerling van de grondleggers van het Aikido, Judo en Karate heeft hij de ontwikkeling van deze disciplines en Budo in het algemeen bij de bron kunnen ervaren.

De pijlers van het Yoseikan Aikido zijn:

– Realiteitswaarde en praktijkgericht
– Efficient en economisch bewegen
– Logica en simpliciteit
– Doelgerichtheid en functionaliteit
– Algehele lichamelijke en geestelijke balans

Zie deze link voor meer informatie over Aikido

Ouderen en vechtsport / zelfverdediging / budosport

ouderen en vechtsport / budosportOuderen en vechtsport (zelfverdediging, budosport,) vaak wordt aangenomen dat dit niet samengaat. dit is echter onterecht, ouderen en vechtsport gaan heel goed samen! Mensen van middelbare leeftijd en ouderen, willen beginnen met een vechtsport maar denken dat zij hier te voor oud zijn.

Sommige hebben geen ervaring met een vechtsport, anderen zijn jaren geleden gestopt en willen “hun” sport weer oppakken. Sommigen zien hun kinderen (of kleinkinderen) sporten en raken hierdoor (weer) geïnteresseerd.

Het antwoord is dat men nooit te oud is om te beginnen met een vechtsport. Het is echter wel van belang dat men zich realiseert dat men geen twintig meer is. Helaas gebeurd het echter al te vaak dat de mensen zichzelf overschatten (de geest wil wel maar het lichaam niet) wees dus eerlijk tegen jezelf en blijf realistisch. Iemand van middelbare leeftijd of ouder kiest daarom vaak eerder voor een “zachtere” vechtsport / budosport, maar indien goed begeleid en zich bewust van eigen mentale en fysieke conditie hoeft men ook een “hardere” vechtsport / budosport niet te vermijden.

De meeste ouderen zijn niet meer zo atletisch als toen zij in de twintig of dertig waren (enkele uitzonderingen daargelaten), maar dit alles hoeft geen bezwaar te zijn om tot op hoge leeftijd een vechtsport / budosport te beoefenen. Het is wel belangrijk om verstandig te sporten. Verstandig is het om (zeker na een lange tijd van niet sporten) een dokter te raadplegen of nog beter een sportarts. Kies een sport die bij je fysieke conditie past. Luister dus naar je lichaam indien daadwerkelijk begonnen wordt met de gekozen sport!

Het is verder verstandig om bij het kiezen van een school of dojo te kijken of hier meerdere mensen van middelbare leeftijd trainen, dit is vaak al een indicatie van hoe een groep  met elkaar omgaat en op welke wijze de leraar zijn lessen geeft.

Ouderen en vechtsport, waarom?

Waarom zouden ouderen een vechtsport / budosport moeten beoefenen? Het antwoord hierop is:

Uitdaging. Er is altijd iets nieuws te leren, technieken zijn altijd te verbeteren. Bij blessures kan men altijd de focus van de training verlegen gedurende de revalidatieperiode. Een enkelblessure bij het voetbal heeft een grotere impact dan bij het karate, aikido of andere vechtsport.

Fysiek. Betere balans, conditieverbetering, coördinatieverbetering, flexibiliteit etc.

Vergeet ook de mentale aspecten hierbij niet (omgevingsbewustzijn, zelfbewustzijn, stressvermindering).

En dit alles kan tot op hoge leeftijd gedaan worden!

Ouderen en vechtsport / zelfverdediging / budosport is dus zeker geen vreemde combinatie!

Kijk voor meer informatie over wat een vechtsport is hier!

Aikijutsu (een aikidostijl)

AikijutsuAikijutsu is een stijl die zijn oorsprong vindt in het Daito-Ryu Aiki-Jujutsu van Soke Sokaku Takeda en het Yoseikan Aiki Jujutsu van Soke Minoru Mochizuki.

Hiernaast bevat het ook elementen uit andere budo sporten. Bijvoorbeeld Judo, Shotokan karate, AikidoAikibudo, Yoseikan budo en Daito-Ryu Aikibudo. Ook bevat het elementen van diverse wapenvormen zoals Ken-jutsu, jo-jutsu en het tanto-jutsu.

Het Aikijutsu maakt gebruik van van worpen en klemmen die afkomstig zijn uit oude ju-jutsu stijlen. Ook wordt gebruik gemaakt van worpen en technieken uit het Ken-Jutsu. Net als andere stijlen legt Aikijutsu grote nadruk op de dynamiek van de beweging. Meegaan in de beweging en niet het gebruik van kracht zorgen ook hier voor het gewenste resultaat.*

Aikijutsu maakt gebruik van diverse vloeiende en cirkelvormige bewegingen. Deze bewegingen komen voort uit de diverse zwaardtechnieken. Naast het trainen in ongewapende technieken wordt er ook getraind met wapens. Dit zijn de bokken (houten oefenzwaard), de tanto (houten oefenmes) en de jo (staf van hout)

Het begrijpen en onderkennen van het belang van relatieve kracht is iets wat als eerste aangeleerd wordt bij Aikijutsu. Het gaat hierbij niet om hoe groot de fysieke kracht van een persoon is, maar in welke mate men gebruik maakt van de aanwezige kracht. Dit is voor velen waarschijnlijk een rare manier van denken maar zonder dit te begrijpen is het leren en toepassen van Aikijutsu onmogelijk.

Het eindresultaat bij Aiki-jutsu kan zijn dat iemand  wordt gegooid of in een klem zit maar dit is niet het doel van Aiki-jutsu op zich. Het doel is altijd het zo efficiënt mogelijk gebruik maken van de aanwezige krachten. Dus die van zowel de verdediger zelf als daarnaast die van de aanvaller (tegen zichzelf).

*Met dank aan Fred Okkerse voor deze informatie

Klik hier voor meer informatie over het Aikijutsu

http://www.wakairyu.nl

Leren mediteren voor beginners (korte cursus)

Leren mediteren is een goede aanvulling op de (fysieke) training van elke budosporter. Helaas is het leren mediteren voor beginners nog altijd vaak omringd door een waas van geheimzinnigheid. Ook doet men het vaak voorkomen alsof meditatie moeilijk is. Dit is onterecht. Mediteren is eenvoudig te leren en heeft daarnaast meerdere voordelen.Je kunt je natuurlijk altijd nog inschrijven voor een meditatiecursus, maar in dit artikel word een eenvoudige manier van mediteren voor beginners beschreven die snel te leren is en niet meer dan tien tot twintig minuten per sessie hoeft te duren.*

Voordelen van meditatie

leren mediteren voor beginners• verbetering mentale kracht
• ontspanning
• grotere zelfbeheersing
• betere gezondheid
• vermindering van stress
• groter concentratievermogen.

Benodigdheden


• 10 tot 20 minuten tijd waarin je niet gestoord word
• een rustige plek voor jezelf alleen
• een zitkussen, stoel of meditatiebankje

Leren mediteren voor beginners, een korte handleiding

Mediteren voor beginners, kies voor het mediteren een oefening uit de elders op deze site gepubliceerde ademhalingsoefeningen. Zoek een rustige plek op waar je tien tot twintig minuten niet gestoord kan worden. Ga op een zitkussen, stoel of meditatiebankje zitten, houd je rug recht en leg je handen in je schoot met de palmen omhoog. Wanneer je het comfortabeler vindt om te gaan liggen mag dit uiteraard ook. Je ogen zijn gesloten of halfopen gericht op een plek op ongeveer anderhalve meter voor je. Begin met de door jou gekozen oefening.

Richt je enkel op de oefening, wanneer je merkt dat je gedachten afdwalen keer je weer terug naar de oefening. Neem na afloop van de sessie enkele minuten de tijd om de geluiden en indrukken van de buitenwereld weer toe te laten. Onthoud dat meerdere sessies per week van tien minuten meer effect hebben dan een enkele sessie van twintig minuten. Mediteer bij voorkeur op vaste tijden en dagen. Na enkele weken zul je de voordelen van meditatie gaan merken.

*Indien gewenst is over de verschillende soorten meditatie en hun oorsprong hier meer informatie te vinden.